Regelmatig horen wij mensen met FNS zeggen dat ze “een terugval” hebben. En eerlijk gezegd noemen wij het zelf ook zo. Alleen interpreteren wij het wel anders dan dat de meeste mensen tot dusver doen.
Wat gebeurt er tijdens een terugval?
In onze visie bestaat er namelijk niet zoiets als “een terugval”. Je valt namelijk niet terug, maar er verandert iets in jouw herstel. Er ontstaat nieuwe informatie, wat mag worden verwerkt. En daardoor ervaar je tijdelijk meer klachten en beperkingen.
Gedurende je proces ga je steeds meer voelen. En dat voelt vaak héél onveilig. Zeker als je al langere tijd je eigen emoties, gevoelens en de energie om je heen onderdrukt.
Nieuwe balans vinden
Je kunt dit zien als dat er een nieuwe balans mag worden gezocht. Dat heeft tijd nodig én kan ook tijdelijk voor meer ongemak zorgen. Je kent vast wel de uitdrukking: “Soms moet het eerst erger worden, voordat het beter wordt”. En dat is dus ook echt zo. Met andere woorden: het is dus een onderdeel van het proces. De welbekende ‘down’. Al noemen wij het liever een leermoment.
Je brein denkt dan vaak: “Oh nee! Ik ben weer helemaal terug bij af!” Maar dat kan eigenlijk helemaal niet, want je gaat door een proces en een (herstel)proces gaat óók altijd gepaard met “ups”. En laat dat nou precies de resultaten van jouw groei zijn! Je kunt dan ook nooit op hetzelfde niveau zitten als waar je een paar weken terug zat.
Gevoel van veiligheid
Je zit dus in een herstelproces en in dit proces word je constant geconfronteerd met jouw gevoel van veiligheid. Daar reageert trouwens je zenuwstelsel vervolgens weer op.
Wat helpend is in zo’n situatie, is om niet mee te gaan in het verhaal van jouw brein. Je bent dus niet terug bij af. Jouw systeem geeft je feedback waar je nog mee aan de slag mag gaan. Dat is nieuwe informatie die je NU aan kunt. Om je eigen systeem ook steeds beter te leren begrijpen.
En dat is pas échte groei.
Herken je het gevoel van het hebben van een terugval?
Ga eens bij jezelf na of jij je herkent in het gevoel van het hebben van “een terugval”.
En hoe ga je daar dan mee om?
Schiet je in de angst en/of frustratie en hou je hiermee (onbewust) het gevoel in stand?
Of kun je het zo zien zoals we hierboven hebben beschreven en kun je het er in vertrouwen laten zijn?
Wij noemen zo’n periode ook wel “de chaos voor de transformatie”.
Zodra wij de eerste symptomen van de chaos al opmerken, kunnen we gelijk al een vorm van dankbaarheid voelen, omdat we inmiddels weten dat we hierdoor weer een sprong in onze ontwikkeling maken. Hoe mooi zou het zijn als jij dat (mettertijd) ook zo kunt ervaren?
0 Reacties